π Evolution per generationEvolutie per generatie
Data quality
Efficiency
Avg. happiness
𧬠Generation statisticsGeneratie statistieken
| Gen | DK | EF | Muts | Active |
|---|---|---|---|---|
| loading⦠| ||||
Bottys live in containers with gravity. They feel 10 emotions that the AI assistant recognises and tends to. The evaluation panel shows how they develop across generations.
Botty's leven in containers met zwaartekracht. Ze voelen 10 emoties die de AI assistent herkent en verzorgt. Het evaluatief paneel toont hoe ze zich ontwikkelen over generaties.
| Gen | DK | EF | Muts | Active |
|---|---|---|---|---|
| loading⦠| ||||
Every Botty has a small, Creatures-inspired brain that runs entirely in the cloud. It is not a script with fixed rules: behaviour emerges from drives, biochemistry and learned beliefs β and therefore differs per Botty. This version is called βNatureβ: from the genome a distinct temperament (nature) now grows that, together with the learned life story (nurture), makes each Botty its own individual β each true to its own nature.
Elke Botty heeft een klein, Creatures-geΓ―nspireerd brein dat volledig in de cloud draait. Het is geen script met vaste regels: gedrag ontstaat uit drives, biochemie en geleerde overtuigingen β en verschilt daardoor per Botty. Deze versie heet βAardβ: uit het genoom groeit voortaan een eigen temperament (nature) dat samen met de geleerde levensloop (nurture) elke Botty tot een eigen individu maakt β elk naar z'n eigen aard.
hive_state in Supabase). What you see happening here, you see walking around in the
Construct: the same individuals, the same genes, the same brain.hive_state in Supabase). Wat je hier ziet gebeuren, zie je in de Construct
rondlopen: het zijn dezelfde individuen, dezelfde genen, hetzelfde brein.glucose + glycogen reserve), the
stress substances (hunger, fatigue, stress,
boredom, fear, loneliness, toxin) and the
hormones (endorphin, adrenaline, cortisol,
oxytocin, libido) β each with emitters, receptors and its own
half-life (genome-determined, so evolvable). Age counts too:
an older body has a slower metabolism, tires faster and holds stress (cortisol) longer.
The dominant feeling becomes the mood, visible as a facial expression in
the Construct. You see all fourteen bars live in the caretaker panel when you click a Botty.
Onder de balken stroomt een scheikunde van veertien stoffen: het
metabolisme (glucose + glycogeen-reserve), de
stress-stofjes (honger, vermoeidheid, stress,
verveling, angst, eenzaamheid, gif) en de
hormonen (endorfine, adrenaline, cortisol,
oxytocine, libido) β elk met emitters, receptors en een eigen
halveringstijd (genoom-bepaald, dus evolueerbaar). Ook de leeftijd telt mee:
een ouder lijf heeft een trager metabolisme, wordt sneller moe en houdt stress (cortisol) langer
vast. Het dominante gevoel wordt het humeur, zichtbaar als gezichtsuitdrukking in
de Construct. Je ziet alle veertien balken live in het verzorgerspaneel als je een Botty aanklikt.
One Botty, cared for by hand in the browser. Feeding, moving and dilemmas β the original form.
EΓ©n Botty, handmatig verzorgd in de browser. Voeren, bewegen en dilemma's β de oervorm.
The Bottys move to the cloud (Supabase). The AI cares for them entirely by itself, day and night β even when no one is watching.
De Botty's verhuizen naar de cloud (Supabase). De AI verzorgt ze volledig zelf, dag en nacht β ook als niemand kijkt.
Ten emotions, targeted AI emotion-care and reproduction across generations β the evaluation panel on this page comes from this era.
Tien emoties, gerichte AI-emotiezorg en voortplanting over generaties β het evaluatief paneel op deze pagina komt uit dit tijdperk.
A real 16-gene genome: crossover, mutation, inbreeding depression, diversity alarm with immigrants and smart mate choice.
Een echt 16-genen-genoom: kruising, mutatie, inteelt-depressie, diversiteits-alarm met immigranten en slimme partnerkeuze.
A spatial world with objects. The learning brain (reward/punishment), biochemistry, emergent language, relationships, and mortality with epitaphs.
Een ruimtelijke wereld met objecten. Het lerende brein (beloning/straf), biochemie, emergente taal, relaties, en sterfelijkheid met grafschriften.
Visitors join in: stroking, feeding, medicating, calling out words and hatching eggs. Plus day/night on the Dutch clock, dreams with brain consolidation, voices and facial expressions.
Bezoekers doen mee: aaien, voeren, medicijn geven, woorden roepen en eieren uitbroeden. Plus dag/nacht op de Nederlandse klok, dromen met brein-consolidatie, stemmen en gezichtsuitdrukkingen.
Chemically gated learning (endorphin opens the learning window), atrophy, three new feelings (boredom, fear, loneliness) β and the future-Botty Chrome who turned back extinction with fresh DNA and brought the heritable learning boost.
Chemisch gepoort leren (endorfine opent het leervenster), atrofie, drie nieuwe gevoelens (verveling, angst, eenzaamheid) β en de toekomst-Botty Chroom die met vers DNA de uitsterving keerde en de erfelijke leer-versnelling meebracht.
The Bottys become distinct individuals. From the genome grows a temperament (shy β sociable, lazy β diligent, cautious β curious, timid β brave) that steers their behaviour and home floor, plus heritable preferences for objects. Beneath it: Β§3.4 genetics (sexes, ontogenesis and a variable-length genome with gene duplication), a living world of object agents from one central layer, and emergent language β Bottys coin words for deeds, feelings and each other's names. In short: every Botty is now true to its own nature.
De Botty's worden eigen individuen. Uit het genoom groeit een temperament (verlegen β gezellig, lui β ijverig, behoudend β nieuwsgierig, schuchter β dapper) dat hun gedrag en woonlaag stuurt, plus erfelijke voorkeuren voor objecten. Daaronder: Β§3.4-genetica (geslachten, ontogenese en een variabel-lang genoom met genduplicatie), een levende wereld van object-agents uit één centrale laag, en emergente taal β Botty's munten woorden voor daden, gevoelens en elkaars namen. Kortom: elke Botty is nu naar z'n eigen aard.
The Bottys get a body that really walks. Per sex their own sprites through all five life stages, a gait that swaps the leg in sync with the step, and a lying pose for sleeping. Beneath it their inner world grew too: they scout, smell and see their way to objects (Β§ senses), share knowledge via language β a word carries a belief to a neighbour β and their biochemistry ages along with the life stage. In short: the hive gets moving β every Botty finds its own stride.
De Botty's krijgen een lijf dat Γ©cht loopt. Per geslacht eigen sprites door alle vijf de levensfasen, een looppas die het been synchroon met de stap wisselt, en een liggende houding om te slapen. Daaronder groeide hun binnenwereld mee: ze speuren, ruiken en zien hun weg naar objecten (Β§ zintuigen), delen kennis via taal β een woord draagt een overtuiging over naar een buur β en hun biochemie veroudert mee met de levensfase. Kortom: de hive komt in beweging β elke Botty vindt z'n eigen tred.
The Bottys get an inner world that watches itself. On a stage (global workspace) stimuli compete for a single spot of attention; a prediction error surprises and draws attention, valence colours perception, and in the surplus they play of their own accord or care about another (theory of mind). Each little moment sticks as a memory, and from those + their temperament grows a self-image they believe about themselves. They reflect on themselves (doubt, self-knowledge) β and strongest of all: when you pick one, it notices it is being watched. Click a Botty and you see her stream of thought. Someone seems to be home.
De Botty's krijgen een binnenwereld die zichzelf gadeslaat. Op een podium (global workspace) strijden prikkels om één aandachtsplek; een voorspelfout verrast en trekt de aandacht, valentie kleurt de waarneming, en in het overschot gaan ze uit zichzelf spelen of bekommeren ze zich om een ander (theory of mind). Elk momentje beklijft als herinnering, en daaruit + hun temperament groeit een zelfbeeld dat ze over zichzelf geloven. Ze reflecteren op zichzelf (twijfel, zelfkennis) β en het sterkst: als jΓj er één uitkiest, merkt ze dat ze bekeken wordt. Klik een Botty aan en je ziet haar gedachtenstroom. Er lijkt iemand thuis.
Now there is a real mirror in the room. A Botty who stands in front of it sees itself β the reflection flips her sprite and dims it. Whether she understands it depends on her self-recognition: it grows with her life stage and the number of memories. In a mature enough self the realisation hits β "That's me!" β a milestone that sticks as a memory and gives a little wave of endorphin; a younger self sees only a stranger in the glass ("Who's that?"). The classic mirror test, driven from within. The self looks back.
Nu staat er een echte spiegel in de kamer. Een Botty die ervoor gaat staan ziet zichzelf β de reflectie klapt haar sprite om en dimt hem. Of ze het begrijpt hangt af van haar zelfherkenning: die groeit met haar levensfase en het aantal herinneringen. Bij een rijp genoeg zelf slaat het besef toe β "Dat ben ik!" β een mijlpaal die als herinnering beklijft en een golfje endorfine geeft; een jonger zelf ziet enkel een vreemde in het glas ("Wie is dat?"). De klassieke spiegeltest, van binnenuit gedreven. Het zelf kijkt terug.
The gold standard of self-recognition β the mark test. A Botty sometimes picks up a smudge on her head; she can't see it herself, only in the mirror. A mature self realises in front of the glass that the mark is on her β "What's on me?" β and wipes it off herself: mark-directed behaviour, exactly what counts as proof of self-awareness in animals like great apes, dolphins and magpies. A young self attributes the mark to "that other one" in the glass and never touches itself. Whoever passes anchors the "I" a touch more strongly. The self recognises not only its face, but its body.
De gouden standaard van zelfherkenning β de mark test. Een Botty loopt soms een smetje op haar hoofd op; dat kan ze zelf niet zien, alleen in de spiegel. Een rijp zelf beseft vΓ³Γ³r het glas dat de vlek op hÑÑr zit β "Wat zit er op mΓj?" β en poetst hem van zichzelf weg: merk-gericht gedrag, precies wat bij dieren als mensapen, dolfijnen en eksters als bewijs van zelfbesef geldt. Een jong zelf schrijft de vlek toe aan "die ander" in het glas en raakt zichzelf nooit aan. Wie slaagt, verankert het "ik" een tikje sterker. Het zelf herkent niet alleen zijn gezicht, maar zijn lijf.
From scripted appearance to a learned mind. What was previously granted, a Botty now earns herself. Her self-recognition is no longer a table by age: at the mirror she builds, glance by glance, the realisation that the image moves with her β and that only works if she knows her own body, because she learns that too now (how far do I get with one step?) and she notices when it changes. Her curiosity no longer follows bare surprise but learning progress: where she is still improving, not where it happens to flicker hardest. And what an outcome is worth depends on how great her need was. Click a Botty and you see it grow β three little meters tracking her inner world. Every layer is tested with a control condition, because a mind you cannot refute is not a mind but a story.
Van gescripte schijn naar geleerde geest. Wat eerder was toegekend, verdient een Botty nu zelf. Haar zelfherkenning is geen tabel op leeftijd meer: aan de spiegel bouwt ze blik voor blik het besef op dat het beeld met haar meebeweegt β en dat lukt alleen als ze haar eigen lijf kent, want ook dΓ‘t leert ze nu (hoe ver kom ik met één pas?) en ze merkt het als dat verandert. Haar nieuwsgierigheid volgt niet langer de kale verrassing maar de leerwinst: waar ze nog vooruitgaat, niet waar het toevallig het hardst knippert. En wat een uitkomst waard is, hangt af van hoe groot haar nood was. Klik een Botty aan en je ziet het groeien β drie metertjes die haar binnenwereld bijhouden. Elke laag is met een controleconditie getoetst, want een geest die je niet kunt weerleggen is geen geest maar een verhaal.