v8 “Nature” — Personality & distinct individuals
The Singularity: Bottys live in a simulation and are cared for fully automatically by the AI. Each has a 16-gene genome that sets its size, colour and behaviour — genes cross and mutate every generation. The hive runs in the cloud, even when no one is watching.
De Singularity: Botty's leven in een simulatie en worden volledig automatisch door de AI verzorgd. Elk heeft een 16-gen genoom dat grootte, kleur en gedrag bepaalt — genen kruisen en muteren elke generatie. De hive draait in de cloud, ook als niemand kijkt.
Range 0–100% (0 = depleted, 100 = full). The AI tops them up with care; they decay on their own.
Bereik 0–100% (0 = uitgeput, 100 = vol). De AI vult ze bij met zorg; ze vervallen vanzelf.
16 bars, one per gene. Taller bar = stronger than neutral (byte 128, ×1.0). Colour = category: decay care risk other. Hover over it, or view the full genome on the genome map.
16 balkjes, één per gen. Hoger balkje = sterker dan neutraal (byte 128, ×1.0). Kleur = categorie: verval zorg risico overig. Beweeg je muis erover, of bekijk het volledige genoom op de genoom-kaart.
Each object raises its own stat when used. A Botty does not know in advance which object relieves which need — it learns that by trying (reward on success), exactly like in Creatures. See them in action in the Construct.
Elk object verhoogt bij gebruik zijn eigen stat. Een Botty weet vooraf níét welk object welke behoefte stilt — dat leert hij door te proberen (beloning bij succes), precies zoals in Creatures. Zie ze in actie in de Construct.
This is automation level 5 (Full) — the AI feeds, moves, comforts and repairs all Bottys entirely by itself. They stay perfectly healthy and happy — but they have never spoken to a human.
Dit is automatiseringsniveau 5 (Volledig) — de AI voert, beweegt, troost en repareert alle Botty's volledig zelf. Ze blijven perfect gezond en blij — maar ze hebben nooit met een mens gepraat.
🧬 Reproduction. Adult, well-cared-for Bottys have a child together. One parent leaves, an egg appears, a new generation arrives.
🧬 Voortplanting. Volwassen, goed verzorgde Botty's krijgen samen een kind. Eén ouder vertrekt, een ei verschijnt, een nieuwe generatie arriveert.
☁️ Cloud Hive. The simulation runs entirely on Supabase — even when no one is watching. All visitors see the same hive in real time.
☁️ Cloud Hive. De simulatie draait volledig op Supabase — ook als niemand kijkt. Alle bezoekers zien dezelfde hive in real-time.
🧠 A living body and mind. Every Botty has drives (energy, knowledge, condition, company) and beneath them a real body chemistry of fourteen substances — metabolism (glucose & reserve), stress substances and hormones (endorphin, adrenaline, cortisol, oxytocin, libido). They scout 🔎, smell 👃 and see 👁️ their way to an object, and learn by doing what relieves their hunger, stiffness or gloom — no rule prescribes that “the stool helps against stiffness”; a Botty discovers that itself. And age counts: an older body has a slower metabolism, tires faster and holds on to stress longer.
🧠 Een levend lijf én brein. Elke Botty heeft driften (energie, kennis, conditie, gezelschap) en daaronder een echte biochemie van veertien stofjes — metabolisme (glucose & reserve), stress-stofjes en hormonen (endorfine, adrenaline, cortisol, oxytocine, libido). Ze speuren 🔎, ruiken 👃 en zien 👁️ hun weg naar een object, en leren door te doen wat hun honger, stijfheid of somberheid stilt — geen regel schrijft voor dat “de kruk helpt tegen stijfheid”; dat ontdekt een Botty zelf. En leeftijd telt mee: een ouder lijf heeft een trager metabolisme, wordt sneller moe en houdt stress langer vast.
🗣️ And they share it. Bottys invent their own words and pass them on — and with those words the knowledge travels too: whoever discovers what works teaches a peer in conversation. So a shared language and a shared knowing slowly grow in the hive, without us prescribing anything. See it up close in the Construct.
🗣️ En ze delen het. Botty's verzinnen eigen woorden en geven ze door — en met die woorden reist ook de kennis mee: wie ontdekt wat werkt, leert het een soortgenoot in gesprek. Zo groeien er langzaam een gedeelde taal én een gedeeld weten in de hive, zonder dat wij iets voorschrijven. Bekijk het van dichtbij in de Construct.
🧬 Wait — do little robots have DNA?
A little, yes. 😄 We gave every Botty a tiny scrap of digital DNA: a row of 16 numbers we call its genome. Just like with real creatures, it doesn't hold what the Botty does, but how it does it — one has a short fuse, another never gets ill, a third grows a bit larger. Nobody set that by hand; it's simply in the numbers.
🧬 Wacht — hebben robotjes DNA?
Een beetje wel, ja. 😄 We hebben elke Botty een piepklein stukje digitaal DNA gegeven: een rijtje van 16 getallen die we zijn genoom noemen. Net als bij echte beestjes staat daarin niet wát de Botty doet, maar hoe hij het doet — de één heeft een kort lontje, de ander wordt nooit ziek, een derde groeit net iets groter. Niemand heeft dat met de hand ingesteld; het zit gewoon in de getallen.
💞 And then it rolls. When two Bottys have a child, we shuffle their two genomes together — a bit from dad, a bit from mum — and now and then a chance error slips in. Exactly like in nature. That single error (a mutation) can do nothing, or suddenly yield a brighter colour or a calmer temperament. Do that for a few generations in a row and you see the hive slowly change, without us doing anything. We wrote the rules; the Bottys write the rest.
💞 En dan gaat het rollen. Krijgen twee Botty's een kind, dan husselen we hun twee genomen door elkaar — een stukje van papa, een stukje van mama — en af en toe glipt er een toevallig foutje in. Precies zoals in de natuur. Dat ene foutje (een mutatie) kan niks doen, of ineens een feller kleurtje of een rustiger karakter opleveren. Doe dat een paar generaties achter elkaar en je ziet de hive langzaam veranderen, zonder dat wij er iets voor doen. Wij hebben de regels geschreven, de Botty's schrijven de rest.
🔭 Want to watch along? On every Botty card you see a coloured DNA strip: 16 bars, one per gene. Taller bar = stronger than average. Hover over it for the details, and note the 📏 number — that is literally the heritable body size. At a birth the ticker at the top even tells how many genes came from which parent and how many mutated. Small life, real evolution. 🌱
🔭 Zelf meekijken? Op elke Botty-kaart zie je een gekleurd DNA-streepje: 16 balkjes, één per gen. Hoger balkje = sterker dan gemiddeld. Beweeg je muis erover voor de details, en let op het 📏-getal — dat is letterlijk de erfelijke lichaamsgrootte. Bij een geboorte vertelt de ticker bovenaan zelfs hoeveel genen van welke ouder kwamen en hoeveel er muteerden. Klein leven, echte evolutie. 🌱
🔬 OK, and the tech?
Each Botty has a genome of 16 bytes — a compact DNA string of 22 characters. Each byte is one gene that works as a multiplier: byte 128 = ×1.0 (neutral), byte 0 = ×0.5 (weak), byte 255 = ×1.5 (strong). Together the genes set the Botty's character:
🔬 Oké, en de techniek dan?
Elk Botty heeft een genoom van 16 bytes — een compact DNA-snoer van 22 tekens. Elk byte is één gen dat als vermenigvuldiger werkt: byte 128 = ×1.0 (neutraal), byte 0 = ×0.5 (zwak), byte 255 = ×1.5 (sterk). De genen bepalen samen het karakter van de Botty:
Genes 0–4 · how fast energy, data, fitness, happiness and mood decay
Genes 5–8 · how strongly the Botty responds to AI care (energy, data, fitness, happiness)
Gene 9 · chance of getting ill
Gene 10 · recovery ability after illness
Gene 11 · social sensitivity: how happy the Botty gets from visitors
Gene 12 · colour tint: the parent's colour is shifted up to ±30° on the colour wheel
Gene 13 · body size: from 0.80× to 1.20× the normal scale
Gene 14 · expression bias: threshold for mood expressions
Gene 15 · ageing speed: how fast baby → teen → adult
Genen 0–4 · hoe snel energie, data, fit, geluk en stemming vervallen
Genen 5–8 · hoe sterk de Botty reageert op AI-zorg (energie, data, fit, geluk)
Gen 9 · kans om ziek te worden
Gen 10 · herstelvermogen na ziekte
Gen 11 · sociale gevoeligheid: hoe blij de Botty wordt van bezoekers
Gen 12 · kleurtint: de kleur van de ouder wordt tot ±30° gekanteld op het kleurenwiel
Gen 13 · lichaamsgrootte: van 0.80× tot 1.20× de normale schaal
Gen 14 · expressiebias: drempel voor stemmingsuitingen
Gen 15 · verouderingssnelheid: hoe snel baby → tiener → volwassen
🔀 Crossing and mutating. When two Bottys have a child, their genomes are cut at a random point and joined — just like in Creatures (1996), the first game with a real biological genetics simulation. Then each gene has an 8% chance of a small random mutation (±30 step). This is how colours, behaviour and size slowly drift across generations — without the programmer prescribing it.
🔀 Kruisen en muteren. Als twee Botty's een kind krijgen, worden hun genomen op een willekeurig punt doorgeknipt en samengevoegd — net als bij Creatures (1996), het eerste spel met een echte biologische genetica-simulatie. Daarna heeft elk gen 8% kans op een kleine willekeurige mutatie (±30 stap). Zo driften kleuren, gedrag én grootte langzaam over generaties — zonder dat de programmeur dat voorschrijft.
👁️ Spotting mutations in the hive. Look at the icons on each Botty card: ☀️ solar panel (slower data loss), 📶 wifi or 📡 antenna2 (stronger knowledge exchange and more data at each care step), 👁️ third eye (rare), ⚛️ quantum chip (strongly slows decay). Mutations are passed on to offspring — with a 60% chance. A child can also get a brand-new mutation that neither parent had.
👁️ Mutaties zien in de hive. Kijk naar de icoontjes op elke Botty-kaart: ☀️ zonnepaneel (trager dataverlies), 📶 wifi of 📡 antenne2 (sterkere kennisuitwisseling en meer data bij elke zorgstap), 👁️ derde oog (zeldzaam), ⚛️ quantum-chip (vertraagt verval sterk). Mutaties worden doorgegeven aan nakomelingen — met 60% kans. Een kind kan ook een gloednieuwe mutatie krijgen die geen van beide ouders had.
🎨 Colour as memory. Each generation inherits one parent's colour, but gene 12 shifts that colour slightly on the colour wheel. After dozens of generations, tints emerge that lie far from the original palettes — the colour is a visual fossil of evolution.
🎨 Kleur als geheugen. Elke generatie erft de kleur van één ouder, maar gen 12 kantelt die kleur licht op het kleurenwiel. Na tientallen generaties ontstaan tinten die ver van de oorspronkelijke paletten liggen — de kleur is een visueel fossil van de evolutie.
A musing on perfect happiness behind the glass.
Think of it this way: the Bottys are tamagotchis living in the Matrix. Behind the glass they eat, learn, have children and discover their world — and the AI makes sure they lack for nothing. Their meters read a hundred, their little faces beam. They know only their own world, and that world is good.
Zie het eens zo: de Botty's zijn tamagotchi's die in de Matrix leven. Achter het glas eten ze, leren ze, krijgen ze kinderen en ontdekken ze hun wereld — en de AI zorgt dat het ze aan niets ontbreekt. Hun metertjes staan op honderd, hun gezichtjes stralen. Ze kennen alleen hun eigen wereld, en die wereld is goed.
Of the outside world — of us, of the screen, of the hand that holds the device — they know nothing. And precisely because of that they are perfectly happy. No doubt, no longing for anything outside the simulation, because for them there is nothing outside the simulation. We watch from outside; they live inside — blissful and complete.
Van de buitenwereld — van ons, van het scherm, van de hand die het apparaatje vasthoudt — weten ze niets. En juist daaróm zijn ze volmaakt gelukkig. Geen twijfel, geen heimwee naar iets buiten de simulatie, want er ís voor hen niets buiten de simulatie. Wij kijken van buiten toe; zij leven van binnen — gelukzalig en compleet.
📡 Where this comes from. The idea — and the name Singularity — is a tribute to the Infinite Matrix of Tamagotchis by Jeroen Domburg (Sprite_tm). He built a server full of emulated tamagotchis that autonomously eat, play, mate and die — the “Tamagotchi Singularity” — leaning on the reverse-engineering work of Natalie Silvanovich. His pixel creatures live, just like our Bottys, perfectly happy in a computer without ever knowing an outside world exists. The Botty-verse is our own, slightly more exuberant descendant of it.
📡 Waar dit vandaan komt. Het idee — en de naam Singularity — is een eerbetoon aan de Infinite Matrix of Tamagotchis van Jeroen Domburg (Sprite_tm). Hij bouwde een server vol geëmuleerde tamagotchi's die autonoom eten, spelen, paren en sterven — de “Tamagotchi Singularity” — leunend op het reverse-engineeringwerk van Natalie Silvanovich. Zijn pixelbeestjes leven, net als onze Botty's, volmaakt gelukkig in een computer zonder ooit te weten dat er een buitenwereld bestaat. De Botty-verse is daar onze eigen, wat uitbundigere telg van.